Η Γερμανία κράτος ή ΕΠΕ;

Όλοι θεωρούμε την Γερμανία ως μία υπερδύναμη που έχει τον πρώτο λόγο στην Ε.Ε. Όμως είναι τα πράματα έτσι; Είναι η Γερμανία το κυρίαρχο κράτος που όλοι νομίζουμε ή κάτι άλλο; Το παρακάτω άρθρο (υπογράφετε από την κ. Βενετία Κάντζια) διευκρινίζει πολλές άγνωστες πτυχές της Ιστορίας που θα σας εκπλήξουν και ίσως μας δώσουν ελπίδα ότι δεν είμαστε και σε τόσο άσχημη θέση.

Germaniko.pdf

Η ουτοπία των ρεαλιστών της οικονομίας

Σήμερα διανύουμε πολύ ενδιαφέροντες καιρούς αφού ο κόσμος όπως τον ξέραμε αλλάζει ραγδαία. Το σημερινό οικονομικό σύστημα είναι πρακτικώς μη βιώσιμο, δηλ ο καπιταλισμός και σίγουρα η συγκεκριμένη μορφή του, ο νεοφιλελευθερισμός. Η θέση μου είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει καμία καπιταλιστική μορφή που να ισχύουν τα δυο παρακάτω ζητούμενα (Ι) αέναη ανάπτυξη και (ΙΙ) κοινωνική ευμάρεια, αφού η ταυτόχρονα ύπαρξή τους απειλή την ίδια την επιβίωση του καπιταλισμού. Το κείμενο αυτό είναι ως απάντηση σε αυτούς που θεωρούν λογικές και ρεαλιστικές φωνές τα νεοφιλελεύθερα κόμματα (Δράση, ΔΗΣΥ, ΔΞ). Θα προσπαθήσω όσο πιο σύντομα και απλά γίνεται να παραθέσω την άποψη μου.

Φύση και αυτοργάνωση

Α. Η έννοια της αυτοργάνωσης

Από τις απαρχές της ανθρωπότητας ο Homo Sapiens πάσχιζε να κατανοήσει και να ελέγξει την φύση και τα μυστικά της. Αυτό το θαυμαστό δημιούργημα που μας περιβάλλει και μας συντηρεί. Οι ανθρώπινες θεωρίες εκτείνονται από την θρησκεία μέχρι την επιστήμη. Από την μεσολάβηση ενός ανώτερου όντος, που αποτέλεσε την πρώτη προσέγγιση, μέχρι την τη τελευταία 100ετία και τις θεωρίες της αυτοργάνωσης (Self-Organization).

Οι τελευταίες έχουν να κάνουν με την δαρβινική εξέλιξη ως την θεωρία της Αυτοργανωτικής Κρισιμότητας (Self-Organizational Criticality). Στο συγκεκριμένο άρθρο θα επιχειρήσουμε να προσεγγίσουμε μια από τις πιο απλές και συνάμα ελκυστικές θεωρίες της σύγχρονης Φυσικής. Το άρθρο δομείται ως εξής:

Β.Αυτοργάνωση vs Εντροπίας

Γ. Αυτοργανωτική Κρισιμότητα

Δ. Συζήτηση

Ο Δαυίδ, ο Γολίαθ και ο J. Nash

Ένα μείζον πρόβλημα που μας απασχολεί τελευταία είναι η στάση της  χώρας ως προς το διεθνή παράγοντα, δηλ. την Τρόικα και εν γένει στις περίφημες αγορές. Το μεγάλο ερώτημα που τίθεται από πολλούς είναι κατά πόσο πρέπει να υποκύψει μια μικρή χώρα στις βουλές της παντοδύναμης Τρόικας. Στο επίκεντρο αυτού του προβληματισμού βρίσκεται η απόρριψη του ευρώ και η επαναφορά της δραχμής. Τόνοι μελάνι, αλλά και pixels, έχουν καταναλωθεί επί του θέματος. Όμως θα πρότεινα να το δούμε το θέμα λίγο πιο αφηρημένα, λίγο πιο μαθηματικά!

Στα Μαθηματικά υπάρχει ενας κλάδος που ονομάζετε Θεωρία Παιγνίων (Game theory)¹. Το συγκεκριμένο εργαλείο αναπτύχθηκε με σκοπό την εκλογίκευση της λήψης αποφάσεων (decision making strategies). Ουσιαστικά, η ΘΠ μας επιτρέπει την εκπόνηση στρατηγικών αποφάσεων με την βοήθεια ενός μαθηματικού φορμαλισμού και των εργαλειών που μας παρέχει. Ένας από τους πρωτεργάτες και αστέρες της συγκεκριμένης θεωρίας είναι και ο John Nash² (βραβευμένος με Nobel Οικονομικών). Εκ’πρώτης όψεως φαίνεται ότι η ΘΠ ίσως να μπορεί να μας προτείνει τη στρατηγική μπορούμε να ακολουθήσουμε.

Επειδή τα Μαθηματικά είναι πάνω απ’όλα η γλώσσα της εκλογικευμένης φαντασίας, θα παρακαλούσα τον αναγνώστη να αφήσει το μυαλό του ελεύθερο. Η συγκεκριμένη διαδικασία που θα ακολουθήσουμε ονομάζετε μοντελοποίηση, δηλ. ο εντοπισμός των κυρίων συστατικών του προβλήματος (εξιδανίκευση) και η μαθηματική τους περιγραφή. Στις επόμενες γραμμές θα ακολουθήσει ενα παραμυθάκι...

Ένας νέος πολιτικός φορέας γεννήθηκε για να αλλάξει την ιστορία

Το πρώτο Συνέδριο του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.ΠΑ.Μ) είναι πλέον γεγονός. Στις 6, 7 & 8 Απριλίου ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος, ο αγρότης, ο μικρός και μεσαίος επιχειρηματίας, ο επαγγελματίας, ο φοιτητής, ο άνεργος ένωσαν τις δυνάμεις τους για να γκρεμίσουν το καθεστώς κατοχής που έχουν επιβάλλει στην χώρα μας οι ξένοι επικυρίαρχοι και οι ντόπιοι υποτακτικοί τους.  Το Ε.ΠΑ.Μ.συγκροτήθηκε για να οργανώσει τις αντιστάσεις και να ενισχύσει τον αγώνα του λαού ενάντια στο καθεστώς κατοχής και να συμβάλει καθοριστικά στην ενότητα του λαού πέρα και πάνω από κομματικές, ιδεολογικές και άλλες διαχωριστικές γραμμές, με τη δημιουργία ενός μεγάλου κοινωνικοπολιτικού μετώπου. Όλοι μαζί αναλαμβάνουμε δράση για να βάλουμε τέλος στις πολιτικές που οδηγούν στην φτώχεια, στην ανεργία, στην ισοπέδωση των δικαιωμάτων μας, την απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου.

Ο Μ. Αλέξανδρος και το καταραμένο αυγό του φιδιού

Σήμερα θα ήθελα να προσεγγίσω το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής και της ανόδου των ακροδεξιών φανφαρονισμών στην ελληνική κοινωνία. Το ερώτημα που εγείρετε είναι ποιοι οι λόγοι ανόδου ενός άλλοτε περιθωριακού, ακροδεξιού κόμματος. Στόχος του άρθρου αυτού δεν είναι στο να επιχειρηματολογήσει για την ακαταλληλότητα (sic) και την προσβολή στην Δημοκρατία ενός τέτοιου κόμματος. Θεωρώ ότι ένα κόμμα νοσταλγών του Ναζισμού δεν πρέπει καν να απασχολεί μια δημοκρατική και καλλιεργημένη κοινωνία.

Ας τα πάρουμε τα πράματα από την αρχή. Η άνοδος της ακροδεξιάς είχε να κάνει πάντα με την παρουσία έντονων  κοινωνικών αντιθέσεων και ανισοτήτων. Τρανό παράδειγμα η άνοδος των Ναζί στην Γερμανία, μετά την οικονομική κατάρρευση την Δημοκρατίας της Βαϊμάρης ως αποτέλεσμα της συνθήκης των Βερσαλλιών. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα είναι το κόμμα του Λεπέν στην Γαλλία (χώρα με μεγάλη δημοκρατική παράδοση και αγώνες  για την χειραφέτηση των Πολιτών) στις εκλογές του 2002. Προφανώς στην Ελλάδα της κρίσης οι τυπικές συνθήκες ευδοκιμούν για την άνοδο της ακροδεξιάς και με το παραπάνω.

Quo vadis Democratia?

Η Δημοκρατία είναι μια έννοια που έχει δοξαστεί, αναλυθεί αλλά και κακοποιηθεί στο πέρασμα του χρόνου. Τελευταία δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα επιστημονικής μελέτης [1], κατά την οποία η Δημοκρατία είναι αδύνατον να λειτουργήσει για μεγάλες χρονικές περιόδους – επειδή η πλειοψηφία των Πολιτών δεν διαθέτει την αντικειμενική ενημέρωση και το απαιτούμενο επίπεδο (IQ), για να μπορεί να επιλέξει το σωστό υποψήφιο για το καλό της χώρας της, στις εκάστοτε εκλογές. 
Όπως καταδεικνύεται απο την έρευνα, οι λαοί δεν «αξίζουν» το κεκτημένο της Δημοκρατίας. Είναι όμως ετσί;
Στην αρχαια Ελλαδα ενας απο τους μεγαλυτερους πολεμιους της Δημοκρατίας ηταν ο Πλατωνας [2], ο οποιος προτεινε την Αριστοκρατια, εκείνο το πολίτευμα που στηρίζεται κατά τον Αριστοτέλη, ο οποίος έθεσε αρχικά τη διάκριση στα Πολιτικά του, στη διακυβέρνηση των αρίστων [3]. Δυστυχώς το πολίτευμα που πρότεινε είχε ένα πρακτικό πρόβλημα: ποια τα "αντικειμενικά" κριτήρια επιλογής των Αρίστων. Και εδώ δεν υπάρχει ακόμα κάποια ρεαλιστική απάντηση. Από την άλλη η Δημοκρατία έδωσε μια πρακτική λύση μεσώ των «μεγάλων αριθμών», δηλ. η πλειοψηφία των Πολιτών αποφασίζει τους άρχοντες του Κράτους και τον τρόπο διακυβέρνησης. Ουσιαστικά η Δημοκρατία είναι μια προσέγγιση (ουσιαστικά δεν είναι τέλεια εκ΄φύσεως) στην βέλτιστη λύση των Αρίστων, μεσώ της συμμετοχής και της βούλησης των πολλών. 'Άρα η Δημοκρατία μπορεί να ιδωθεί ως ένα καθαρά στατιστικό σύστημα διακυβέρνησης.

Is it true Mrs Merkel?

Lately, in Internet is circulated the following list that concerns spurious actions of Mrs Merkel and former German governmental officials. In particular, it refers to "unknown" interactions of Merkel's office and Greek politicians, organizations or other parties. Here is an unofficial translation (from Greek):

Mesoscopion? Welcome...

When I was young, I was always wondering why there is the word microscope (μικροσκόπιο, i.e. allows us to observe small things) or the word telescope (τηλεσκόπιο, where τηλε- is another word for far, long, macro, i.e. the device that allows us to observe things far way at a macroscopic scale) but not a word for the middle ground. Although, I found not device with such a name, in Physics exists the mesoscopic scale, which allows for description of phenomena at this intermediate scales between micro and macro, i.e. involving entities larger  than molecules but smaller than the full system size.

In Greek language meso (μεσο) means intermediate, mean, average. However, a "mesoscopic" point of view is not a premium of physicists but it can rather be applied in any kind of field, any kind of problem, any aspect of life. It is this point of view that unifies the details of a problem with the overview, when particularly combines the virtues of detailed and the general knowledge. Such kind of thinking allows us to understand what happens locally in the context of the global developments. Moreover, this can be extended in the behavioral and moral fields, where a meso-behavior stands for the golden middle solution and the moderation., which has been exemplified by one the 7 Sages of Ancient Greece, Cleobulus from Rhodes, with the quote: "Μέτρον αριστον" (moderation is excellency).

So, under my mesoscope will be examined and analyze current developments in politics, science, geopolitics, sociology etc. In case you might wonder how all these things are linked, i will remind you that in ancient Greece knowledge was unique and undivided (also in English it has no plural!)!